شعر روزه از سلطانعلی نوروزی وسقونقانی جاسبی

محفل دوم روحانی قاسم آباد از راست نشسته: فاطمه خانم جمشیدی نوروزی، سلطانعلی نوروزی، هدایت الله ناصری، حبیب الله مهاجر، از راست ایستاده: آقا ناصر مسعودی، قدرت الله فروغی، ذبیح الله ناصری، میرزا احمد محمدی،‌سید حسن مسعودی

نوروزعلی نام وسقونقانی در ماه مبارک رمضان به دیدن آقای سلطانعلی نوروزی می آید و تعارف به او می کند بفرما چائی، او می گوید توی گرمای تابستان پنجمین روزه را گرفتم و جناب نوروزی این شعر را میسرآید:
نوروز به بَرم آمد در پنجم روزه
                                     اظهار شکایت بنمود از مَه روزه
​سی روزه زیاد است در این عمر دو روزه
                                          گر سال دگر باشم و این ماه بیاید

---

با چنگ و دندان زنمش بر پَک و پوزه
                                      گفتم که رفیقک دهمت مژده دلکش
بخشیده خدا از کرمش یازده روزه
                                      زان نوزده اش بسته بزنجیر عدالت
تا اینکه بماند بمکانش همه روزه
                                      رُو نزد مبلّغ تو از این راز خبر گیر
تا اینکه نگردی تو در این عمر رفوزه
                                     عاشق شود از عشق اثر گیر
خرّم شوی آنروز که حق را بشناسی
​                                    همچون که تو نو کرده بتن یک لباسی