جَعَلْتُ لَكَ الْمَوْتَ بِشَارَةً
حضرت بهاءالله
یکی از باورهائی که ایمان بهائی در من بسیار تغییر داده ، تصور از مرگ هست،
تصویر بسیار ترسناک و وحشتناک حاصل از ادیان گذشته
و یا حاصل از جهالت علمی را تبدیل به تصویری بسیار زیبا و محبوب کرده است.
به میزانی که ایمانم به کلمات حضرت بهاءالله بیشتر میشه ذوق و شوقم هم به درک عالم بعد بیشتر میشه .
یکی از چیزهایی که خبر احتمال مرگ ناگهانی،
اندوهگینم میکرد فرصت خوب ندیدن عالم یا قطع روابط انسانی یا جا ماندن از بازیهای محبوب زمینی بود .
با برداشتی از آثار امر مبارک پی بردم این اتفاقات رخ نخواهد داد.
چون دیانت بهائی تصور من و درک من را از خدای هستی آنقدر زیبا و رئوف و مهربان و لطیف کرده که در هیچ جبری از ناحیه او جز رحمت و عطوفت نمی بینم.
ترس های ما و وحشت های ما از مرگ بیشتر باقیمانده از القائات آخوندهای ادیان کهن هست آنهائی که با ترس میخواستند مردمان را به بندگی خویش بکشانند.
باور پیدا کرده ام پس از مرگم میتوانم به بازیهای محبوب زمینیم ادامه بدهم اگر راغب باشم که معمولا وسعت امکانات و اختیارات و اقتدارات آن عالم زود از تعلقش فارغم می کنه.
بیشتر دغدغه ام اینه در این ایام مالکیت و مسئولیت بتوانم بیشترین خدمتها را به دیگران به ثبت برسانم تا در آن عالم از یاد خیرشان یا ذکر خیرشان یا برکاتشان خرسند باشم.
ما دوست داریم دیگران از ما یاد کنند
طبعا ذکر خیرشان شادی و سرور انجام خوب تکالیفمان را نشان می دهد.
پروین:
دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بیدوست دلی غمگین است
...
خرم آن کس که در این محنتگاه
خاطری را سبب تسکین است
اینکه حضرت باب امر می فرمایند زیاد یاد مرگ نمائید،
در واقع درست یاد مرگ کردن هست که توفیق و سعادت فارغانه زندگی کردن می بخشد.
یعنی وقتی به یاد عالم بزرگ هستی دغدغه های زمینی نمیتوانند تو را گرفتار و اسیر خویش سازند.
در نتیجه مومن ابن الوقت می گردد در حیات و از تک تک لحظات زندگی لذت کامل می برد نه اینکه در آمال و آرزوها بمیرد
چقدر خوشبختند آنهائی که آرزو و آمالی ندارند جز خدمت به عالم انسانی.
هر چقدر درست تر عمل کنیم تصویر ما از مرگ زیباتر میشه و این فرموده قرآن هم هست
قرآن صادقین حقیقی را کسانی می داند که تمنای موت دارند.
شهدای امر مبارک چون صادق بودند در تبلیغ و خدمتشان به امرالله خیلی زیبا پر کشیدند
و همه دنیا را به امضائی یا اقراری کاذبانه نپذیرفتند.
یعنی از فواید تبلیغ و خدمت همین زیبا شدن تصویر مرگ در ذهن آدمیست.
تصویری که برای خیلی ها سالهای زیادی آزار دهنده هست.
داعشی ها یا تروریست های انتحاری مسلمان ، عاشق مرگ نیستند به معنای عاشق وصال الهی،
عاشق سکس هستند و مفت خوری.
اتصال با جهان معنا جهان روح مفهومی برایشان ندارد.
هیچ پیامبری در تاریخ عمل انتحاری یا کشتار دیگران نکرده.
دین آمده تا خودت را فدای دیگران کنی نه دیگران را فدای عقاید خودت....
افرادی هم که خودکشی می کنند مایل به نیستی و نابودی هستند نه ابدی شدن در عالم روح.
اونی که عاشق واقعی عالم بعد باشد می داند به لحظه لحظه های این عالم برای تهیه مقدمات و نیازمندیهای عالم بعد نیاز دارد و دوست دار حیات بیشتر برای فرصت بیشتر در مسیر خدمت هست.
میداند هر درد و رنج و شکنجه و سختی ایکه اینجا تحمل می کند در پرواز بهترش موثرتره.
دیانت بهائی هنر درست زندگی کردن را یاد می دهد تا نتیجه اش آسوده و خندان مردن، نصیبمان می گردد.
حضرت بهاءالله
یکی از باورهائی که ایمان بهائی در من بسیار تغییر داده ، تصور از مرگ هست،
تصویر بسیار ترسناک و وحشتناک حاصل از ادیان گذشته
و یا حاصل از جهالت علمی را تبدیل به تصویری بسیار زیبا و محبوب کرده است.
به میزانی که ایمانم به کلمات حضرت بهاءالله بیشتر میشه ذوق و شوقم هم به درک عالم بعد بیشتر میشه .
یکی از چیزهایی که خبر احتمال مرگ ناگهانی،
اندوهگینم میکرد فرصت خوب ندیدن عالم یا قطع روابط انسانی یا جا ماندن از بازیهای محبوب زمینی بود .
با برداشتی از آثار امر مبارک پی بردم این اتفاقات رخ نخواهد داد.
چون دیانت بهائی تصور من و درک من را از خدای هستی آنقدر زیبا و رئوف و مهربان و لطیف کرده که در هیچ جبری از ناحیه او جز رحمت و عطوفت نمی بینم.
ترس های ما و وحشت های ما از مرگ بیشتر باقیمانده از القائات آخوندهای ادیان کهن هست آنهائی که با ترس میخواستند مردمان را به بندگی خویش بکشانند.
باور پیدا کرده ام پس از مرگم میتوانم به بازیهای محبوب زمینیم ادامه بدهم اگر راغب باشم که معمولا وسعت امکانات و اختیارات و اقتدارات آن عالم زود از تعلقش فارغم می کنه.
بیشتر دغدغه ام اینه در این ایام مالکیت و مسئولیت بتوانم بیشترین خدمتها را به دیگران به ثبت برسانم تا در آن عالم از یاد خیرشان یا ذکر خیرشان یا برکاتشان خرسند باشم.
ما دوست داریم دیگران از ما یاد کنند
طبعا ذکر خیرشان شادی و سرور انجام خوب تکالیفمان را نشان می دهد.
پروین:
دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بیدوست دلی غمگین است
...
خرم آن کس که در این محنتگاه
خاطری را سبب تسکین است
اینکه حضرت باب امر می فرمایند زیاد یاد مرگ نمائید،
در واقع درست یاد مرگ کردن هست که توفیق و سعادت فارغانه زندگی کردن می بخشد.
یعنی وقتی به یاد عالم بزرگ هستی دغدغه های زمینی نمیتوانند تو را گرفتار و اسیر خویش سازند.
در نتیجه مومن ابن الوقت می گردد در حیات و از تک تک لحظات زندگی لذت کامل می برد نه اینکه در آمال و آرزوها بمیرد
چقدر خوشبختند آنهائی که آرزو و آمالی ندارند جز خدمت به عالم انسانی.
هر چقدر درست تر عمل کنیم تصویر ما از مرگ زیباتر میشه و این فرموده قرآن هم هست
قرآن صادقین حقیقی را کسانی می داند که تمنای موت دارند.
شهدای امر مبارک چون صادق بودند در تبلیغ و خدمتشان به امرالله خیلی زیبا پر کشیدند
و همه دنیا را به امضائی یا اقراری کاذبانه نپذیرفتند.
یعنی از فواید تبلیغ و خدمت همین زیبا شدن تصویر مرگ در ذهن آدمیست.
تصویری که برای خیلی ها سالهای زیادی آزار دهنده هست.
داعشی ها یا تروریست های انتحاری مسلمان ، عاشق مرگ نیستند به معنای عاشق وصال الهی،
عاشق سکس هستند و مفت خوری.
اتصال با جهان معنا جهان روح مفهومی برایشان ندارد.
هیچ پیامبری در تاریخ عمل انتحاری یا کشتار دیگران نکرده.
دین آمده تا خودت را فدای دیگران کنی نه دیگران را فدای عقاید خودت....
افرادی هم که خودکشی می کنند مایل به نیستی و نابودی هستند نه ابدی شدن در عالم روح.
اونی که عاشق واقعی عالم بعد باشد می داند به لحظه لحظه های این عالم برای تهیه مقدمات و نیازمندیهای عالم بعد نیاز دارد و دوست دار حیات بیشتر برای فرصت بیشتر در مسیر خدمت هست.
میداند هر درد و رنج و شکنجه و سختی ایکه اینجا تحمل می کند در پرواز بهترش موثرتره.
دیانت بهائی هنر درست زندگی کردن را یاد می دهد تا نتیجه اش آسوده و خندان مردن، نصیبمان می گردد.
RSS Feed
